Tel./fax: 22 277 21 11

E-mail: p343@eduwarszawa.pl

Adres: ul. Warszawska 53, Warszawa 02-495

  • Rodzic czyta dziecku wiersz „Przyjaciel ze schroniska”

Był sobie pewien piesek malutki Uroczy- mówię Wam
Czepiały się go troski i smutki Bo był zupełnie sam 
Nie miał rodziny, siostry ni braci
W schronisku mieszkał gdzieś
Aż raz ktoś przyszedł, spojrzał, zapłacił, A był to rudy Grześ
Przytulił pieska- zostali razem
Na dobre i na złe
Znikła samotność, bo przyjaciele
Nie są samotni, nie! 

Pytania do wiersza:

- Gdzie mieszkał malutki piesek?
- Czy było mu dobrze? 
- Czy miał mamusię albo tatusia?
- Kto wziął pieska?
- Kim dla Grzesia został piesek?
- Czy teraz piesek jest szczęśliwy? 

  • Taniec do piosenki z Króla Lwa

https://www.youtube.com/watch?v=BEu1WLjOokY

  • „Narysuj emocję”
    Rodzic daje dziecku kartkę z konturami twarzy. Dziecko dorysowuję oczy, nosy i usta według instrukcji rodzica. (np. Pierwsza buzia jest wesoła. Druga buzia jest zdziwiona, itd.)
     
  • Rodzic daje dziecku lusterko. Dziecko patrzy w małe lusterko i pokazuje miny według instrukcji rodzica (np. Jesteś zły/radosny itd.) 

  • Dziecko siada naprzeciwko rodzica. Rodzic wyraża bez słów jakąś emocje, a dziecko próbuje je odgadnąć. Później następuję zamiana ról. (Dziecko, które ma trudności z rozpoznawaniem i nazywaniem emocji, może mówić: miła/niemiła)/

  • Rodzic zadaje dziecku pytanie, a ono podaję emocje, jakie kojarzy mu się z daną sytuacją. Przykłady pytań:
    -Co czujesz, gdy dostaniesz prezent?
    -Co czujesz, gdy zepsujesz ulubioną zabawkę?
    -Co czujesz, gdy pokłócisz się z kolegą/koleżanką?
    -Co czujesz, kiedy świeci słońce?

  • Zabawa ruchowa „Kraina smutku – Kraina Radości” 

Sala podzielona jest na połowę, dzieci maszerują przy muzyce. Kiedy słyszą muzykę smutną, zatrzymują się w „krainie smutku” i mimiką, gestem wyrażają smutek, a kiedy słyszą muzykę wesołą zatrzymują się w „krainie radości” i pokazują radość, uśmiechają się, podskakują. 

  • "Bałwanek" ‐ ruchowa ilustracja tekstu piosenki (sł. i muz. Monika Majewska) Mały bałwanek, mały bałwanek na jednej nodze stał.
    Nadeszła zima, nadeszła zima, a on się ciągle chwiał.
    Zima dmuchnęła śniegowym puszkiem, bałwanek chwieje się. 

Śnieżek nadleciał, upadł pod brzuszkiem, bałwanek śmieje się. Skacze bałwanek, skacze bałwanek, dwie śnieżne nóżki ma.
I przytupuje, i podskakuje, obroty robi dwa.
Ref. Zima dmuchnęła śniegowym puszkiem, bałwanek kręci się. Śniegowe płatki wirują w koło, bałwanek kłania się. 

Tańczy bałwanek, tańczy bałwanek, a w ręku miotłę ma.
Masuje brzuszek, masuje brzuszek, głód w brzuszku marsza gra
Ref. W koło wirują śniegowe płatki, bałwanek łapie je. I coraz większy jest nasz bałwanek, bo śnieżek ciągle je. 

  • Bajka relaksacyjne „WRÓŻKA I DREWNIANY PAJACYK”

Połóż się na podłodze..., połóż się wygodnie..., masz otwarte oczy i sobie po prostu leżysz..., teraz umawiamy się, że ja jestem wróżką z czarodziejską pałeczką, a ty jesteś takim drewnianym pajacykiem..., jako wróżka będę chciał ciebie zaczarować..., będę chciał usypiać różne części twojego ciała..., uwaga zaczynamy...

Ty, drewniany pajacyk leżysz sobie na podłodze..., masz okrągłą buzię i na niej dwa otwarte oczka..., teraz bardzo delikatnie magiczną pałeczką dotykam twoich powiek i twoje oczy pajacyku się zamykają..., twoje oczy idą spać..., dotykam twoich ust..., zasypiają..., twoich policzków..., zasypiają..., twojej brody..., zasypia..., cała twoja okrągła buzia jest pogrążona we śnie..., za chwilę dotknę twojego prawego ramienia i całej twojej ręki..., stanie się ociężała i senna..., właśnie teraz dotykam..., wtula się w podłogę..., już śpi..., dotykam też lewego ramienia i całej ręki..., też się wtula..., idzie spać...

Twoja buzia, twoje ręce poszły już spać..., ale ty jesteś obudzony, ty nie śpisz..., chciałeś, aby wróżka je dotknęła i uśpiła..., więc tak się stało..., teraz będzie dotykać swą czarodziejską pałeczką innych miejsc..., a one będą szły spać...

Wróżka dotyka pleców zasypiają..., dotyka brzucha..., zasypia..., jeszcze została prawa i lewa noga i stopa..., wróżka podchodzi, delikatnie dotyka obu stóp i one bardzo zmęczone idą spać...

Teraz wszystkie twoje części drewniany pajacyku są uśpione..., teraz czujesz się uśpiony, leżysz sobie i wypoczywasz..., wszystko śpi i jest bardzo ciche...

Ale za chwilę trzeba będzie wstawać..., za chwilę moja czarodziejska pałeczka zamieni się w zaczarowane sznureczki, które będę przywiązywać do poszczególnych części twojego ciała...i wówczas one będą ciebie wybudzały ze snu..., jeśli jesteś już gotowy to zaczynamy...

Zaczarowany sznureczek przywiązuje się do prawej stopy..., stopa się budzi, lekko unosi... i opada..., lewa stopa..., unosi się i opada..., prawe kolano..., unosi się i opada..., lewe kolano..., plecy..., prawa dłoń..., lewa dłoń..., podbródek..., nos i powieki..., pajacyk otwiera oczy..., rozgląda się..., teraz jesteś pajacyku całkowicie wybudzony...

Na tym kończy się bajka..., ty ponownie jesteś sobą, a ja..., (mamą, tatą)..., wolno podnosisz się do pozycji siedzącej... i jeśli chcesz podziel się tym, co odczuwałeś wtedy, gdy byłeś pajacykiem.